Aðalvalmynd

Auglýsing

Prófíll

  • Nafn: Miss Marvellous
  • Staður: Nottingham
  • Atvinna: Mastersnemi í alþjóðasamskiptum
  • Um mig: Hef nýlokið mastersnámi í mannréttindafræðum og er enn að læra. Hef gaman af ferðalögum (ekki tjaldferðalögum!), matargerð, söfnun uppskrifta, söng, leikhúsferðum og bókalestri. Mikil áhugamanneskja um mannréttindi, sagnfræði og mannlegt eðli.

Gagnasafn

Skjaldbökudauði

11. janúar 2009 klukkan 23:30
Ákvað að skella hérna inn sögu sem ég setti á Facebook, svona fyrir þá sem ekki eru þar. Mjög dramatísk saga sem endaði vel. Eru það ekki einmitt bestu sögurnar?

Í eins stuttu máli og mögulegt er, þá var það þannig að dælan í búrinu virðist eitthvað hafa klikkað fyrir nokkrum dögum. í Fyrrinótt sagði ég við Magnús (yngri) að búrið væri svo ógeðslegt að við yrðum að taka dæluna og slöngurnar og þrífa það, því ef það safnast mikill skítur í búrin myndast eiturefni sem getur drepið þær. Eftir þrifin eyddum við góðum tíma í að koma dælunni af stað aftur, en ekkert gekk. Maggi eldri var þá vakinn (klukkan 2 um nóttina) til að aðstoða okkur, en kl. 3:30 gáfumst við upp og ákváðum að setja dekurprinsinn (skjaldbökuna) í stórt plastbox (þær geta verið á þurru í heilan dag) og staðsetja það undir ofni svo honum yrði ekki kalt, því það getur gert þær veikar og drepið þær. Morguninn eftir þegar ég er að vekja Viktor í skólann sé ég að hann er alveg hreyfingarlaus með hausinn að mestu inni í skelinni. Hugsaði strax með mér að hann væri dauður, sparkaði í boxið og hann haggaðist ekki.


Ósjálfrátt æpti ég upp yfir mig að hann væri dauður, Magnús rauk fram úr rúminu og Viktor fór að væla. Magnús sparkaði í boxið og ýtti í skelina á prinsinum, en hann haggaðist ekki. Viktor fór hálfvælandi í skólann eftir að við töldum honum trú um að hann væri örugglega bara sofandi og Magnús fór með grátstafinn í kverkunum inn í herbergi og tilkynnti grútsyfjaðri kærustunni að skjaldbakan væri dáin (hún hefur örugglega rúllað augunum í nokkra hringi yfir dramanu í okkur). Þegar ég kom aftur heim ýtti ég enn meira við boxinu, en prinsinn var stjarfur í sömu stellingu. Ég lagði mig smástund og rétt fyrir hádegi vakti ég Magnús og sagði honum að við skyldum fjarlægja hann áður en það færi að koma lykt. Ég náði í kassa til að setja hann í, við settumst á rúmið hans Viktors, svona við það að fara að skæla og fórum að rifja upp sögur af prinsinum. "Manstu hvað hann var lítill þegar hann kom", "manstu þegar hann gerði þetta og gerði hitt" o.s.frv. Mjög dramatísk stund.

Eftir u.þ.b. 15 mínútur af upprifjunarsögum og smá táraflóði sagði ég Magga að drífa í þessu, við gætum ekki setið skælandi á rúminu allan daginn. Hann tekur hann upp, lítur á mig og segir "hann blikkaði auganu". "Hættu þessari ímyndun og óskhyggju" sagði ég. Settu hann í kassann og förum með hann út, sjáum svo til seinna í dag hvort við hendum honum eða jörðum hann. "Hann hreyfði fótinn" sagði þá Magnús. "Hættu þessari ímyndun, það koma oft kippir í líkamann þegar dýr deyja", sagði ég, og bætti við að hann væri steindauður. Hann beygði sig niður að kassanum, en þá fannst mér ég sjá smá hreyfingu á höfðinu. "Sástu þetta" sagði Magnús. "Ég veit það ekki alveg" sagði ég, og þorði ekki að vona. Við ákváðum að fara með hann inn á bað, setja vatn í baðkarið og sjá hvað myndi gerast. Þegar við settum hann ofan í sökk hann niður án þess að hreyfa legg né lið. "Steindauður" sagði ég.

Magnús setti þá fingur fyrir framan höfuðið á honum og hreyfði fram og til baka. Við það kom smá hreyfing á hausinn og annað augað blikkaði. Það var rokið í símann til að hringja í dýralækni, sem sagði að annað hvort væri hann lasinn eða að honum hefði orðið of kalt í vistinni um nóttina. Við rukum upp, settum vel volgt vatn í plastdallinn og prinsinn ofan í. Eftir smástund var hausinn kominn út úr skelinni og hann farinn að svamla um!! Þá var rokið með dæluna í viðgerð, búrið hreinsað hátt og lágt og eftir smástund í búrinu sínu hafði krúttið tekið gleði sína á ný. Hann hins vegar ákvað að notfæra sér það hvað við gerðum honum og neitar að borða nokkuð annað en rækjur. Og hvernig getur maður sagt nei við því eftir að hafa næstum hent honum út í kuldann til þess að deyja, eða kviksett hann?!!
Miss Marvellous
2 athugasemdir

Fyrsta færsla ársins

02. janúar 2009 klukkan 02:18
Jæja, kannski kominn tími á færslu, svona ef einhver nennir að fylgjast með hérna lengur. Flestir komnir á Facebook, en þó vantar marga enn :)

Í síðustu færslu sagði ég frá því að ég hefði verið veik en var orðin þokkaleg þegar sú færsla var skrifuð. Við vorum þó ekki búin að bíta úr nálinni varðandi veikindi, því Maggi veiktist skyndilega örfáum dögum seinna. Vaknaði einn morgunninn og leið alveg skelfilega og versnaði hratt. Fékk tíma hjá lækni fyrir hádegi og ég gat með herkjum komið honum á heilsugæslustöðina því hann stóð ekki í lappirnar, var með köldu og hálfgerðu óráði. Var sannfærður um að hann væri með lungnabólgu, en læknirinn vildi meina að svo væri ekki og sendi hann heim. Honum versnaði mikið þegar leið á daginn og þegar hann var farinn að hósta upp blóði hringdi tengdadóttirin í ömmu sína sem er hjúkrunarfræðingur. Hún sagði að við skyldum hringja aftur á heilsugæsluna, sem við gerðum og áttum að koma með hann strax. Þaðan var hann sendur á sjúkrahús og lagður inn. Þar var hann í fjóra daga en fékk svo að koma heim þegar hann gat orðið andað án þess að fá auka súrefni. Hann er orðinn ágætur núna en samt enn orkulaus og með verki. Hann tók þá ákvörðun að hætta að reykja, fékk töflur hjá lækninum til að hjálpa honum og í dag var fyrsti reyklausi dagurinn hans. Töflurnar valda því að fólk missir löngunina til að reykja smátt og smátt og þegar það finnur að löngunin er orðin mjög lítil á það að sleppa takinu alveg. Fyrsti dagurinn gekk mjög vel, og vonandi verður það svo áfram. Hann ætlar að taka töflurnar eins lengi og hann má, en það eru þrír mánuðir. Ég veiktist svo aftur milli jóla og nýárs, fékk heiftarlegt kvef (aftur!!!) og er rétt að jafna mig núna. Eins gott að þessi pakki sé búinn fyrir næstu mánuði að minnsta kosti!

Við áttum mjög fín bresk jól. Fórum í afar spes messu klukkan sex á aðfangadag og svo út að borða. Á jóladagsmorgun opnuðum við pakkana á náttfötunum eins og hér er siður. Borðuðum hangikjöt í hádeginu (á náttfötunum) og eyddum restinni af deginum í að horfa á jólamyndir og spila nýjasta fjölskylduspilið, Harry Potter útgáfu af Cluedo. Yndislegur dagur. Hef aldrei áður eytt heilum degi án þess að klæða mig í mín venjulegu föt, nema þegar ég er fárveik og föst við rúmið! Á annan í jólum fengum við gesti í kaffi og í gærkvöldi (gamlárskvöld) fengum við svo annað vinafólk í heimsókn. Borðuðum gammonsteik (svipað og hamborgarhryggur) sem var rennt niður með eðalrauðvíni og rósavíni. Á miðnætti fórum við út með raketturnar okkar og vorum eins og stigamenn þegar við læddumst yfir í almenningsgarðinn hinum megin við götuna, sussandi á krakkana þar sem útlit var fyrir að allir í hverfinu væru farnir að sofa!! Biðum hálfpartinn eftir að lögreglan léti sjá sig, en svo fór þó ekki. Við meira að segja heyrðum í nokkrum flugeldum í fjarska! Skáluðum í kampavíni þegar inn var komið og gestirnir fóru heim milli hálfeitt og eitt.

Svona af því ég minntist á hamborgarhrygg. Fjandans tollurinn á flugvellinum hérna í Nottingham sendi hamborgarhrygginn, maltið og appelsínið, sem ég btw. borgaði 15.000 krónur fyrir að láta senda mér hingað, aftur til Íslands. Bannað að senda reykt kjöt til Bretlands var skýringin. Af hverju í fjandanum förguðu þeir ekki kjötinu eða sendu það til baka, og leyfðu okkur að fá restina? Langar að berja einhvern. Hefði getað keypt mér ýmislegt fyrir 15.000 kall sko!!

Í fyrsta skipti á ævinni fékk ég því ekki hamborgarhrygg á jólunum og í fyrsta sinn á ævinni drakk ég ekki Egils Appelsín með hangikjötinu (sem var sent með jólapökkum og slapp því í gegn). Jólin voru samt ekkert sorgleg, þrátt fyrir að hafa enga ættingja nálægt, fá engan hamborgarhrygg og ekkert malt og appelsín. Æ ég er að ljúga pínu. Það féllu nokkur tár seinni partinn á aðfangadag. Þá langaði mig heim, en maður varð að halda andlitinu fyrir Viktor og við gerðum gott úr þessu. Viktor var ánægður með þetta allt saman og meira að segja Magnús, sem var búinn að þusa og tuða um að við værum að eyðileggja jólin með því að notast við breskar hefðir :) Ég vissi bara, að ef við myndum halda íslensku hefðinni og hefðum setið og hlustað á jólamessuna í útvarpinu yfir matnum klukkan 6 á aðfangadag, þá hefði ég grenjað eins og stunginn grís ofan í diskinn minn, og þar með gert alla hina sorgmædda og leiða líka. Að auki er ekkert hátíðlegt við að setjast niður í sparifötum klukkan sex og heyra nágrannana fara út í bílinn sinn til að skutlast í Tesco og umferðarniðinn hérna við götuna. Það passar engan veginn við þessa hátíðlegu stund, en hér er aðfangadagur eins og þorláksmessa hjá okkur, allir á þönum að klára fyrir jólin.

Útskriftarveislan mín gekk mjög vel, enda svo sem ekki við öðru að búast og ekki um neina stórveislu að ræða. Við buðum þremur fjölskyldum (sú fjórða var farin til Íslands til að halda jólin þar). Ég fékk fallegar gjafir og við  borðuðum góðan mat. Góður og skemmtilegur dagur.
Nú tekur bara við þrældómur, en ég þarf að skila ritgerð þann 12. janúar og fara í þrjú próf í þessum mánuði.
Viktor byrjar aftur í skólanum á mánudaginn, er ekki viss hvenær Magnús byrjar, sennilega aðeins seinna. Kærastan verður hjá honum þar til skólinn hjá henni byrjar aftur um miðjan mánuðinn. Hún fær þá alla vega almennilegan mat á meðan. Ég held hún lifi bara á rusli þegar hún er á stúdentagörðunum, eins og sennilega margir námsmenn hérna, alltaf að spara. Hún er komin með mikla matarást á mér og er dugleg að segja mömmu sinni hvað hún fær góðan mat hérna, og stundum skrýtinn. Hún smakkaði í fyrsta skipti á ævinni brúnaðar kartöflur um daginn. Hafði aldrei séð svoleiðis og fannst mjög skrýtið en rosalega gott :)

Jæja, háttatími.

Later

Miss M.
Miss Marvellous
8 athugasemdir

Á lífi

11. desember 2008 klukkan 01:29
Já, ég er ekki dauð úr öllum æðum og kem hér með smá update af fjölskyldunni.
Hmm....hvað hefur gerst síðan síðast.......allir búnir að vera lasnir og ég mest. Fékk ógeðslegan vírus sem lagði mig í rúmið í nokkra daga.
Fór í lok nóvember með einum prófessornum úr skólanum og nemendunum sem eru með mér í kúrs hjá henni til London. Skoðuðum The UK Office of the European Parliament og European Commission Office. Sá byggingar í London sem ég hef ekki séð áður, alla vega ekki í návígi, eins og Westminster Abbey, Big Ben og allar stjórnarráðsbyggingarnar sem eru allar á sama svæðinu í Westminster.....og já, ekki má gleyma Downingstræti 10! Bretinn í hópnum vissi nákvæmlega hvar allar þessar byggingar voru og var okkar leiðsögumaður í ferðinni. Við röltum svo upp á Leicester Square og hann sýndi okkur hvar stjörnurnar labba eftir rauða dreglinum þegar verið er að frumsýna kvikmyndir. Enduðum daginn á kaffihúsi og svo á pöbb (að sjálfsögðu) þar sem við fengum okkur einn styrkjandi áður en við héldum heim með brjáluðum bílstjóra á minibus. Ég var sannfærð um að mín dauðastund rynni upp þetta kvöld, og það er sko ekki hægt að kenna minni bílhræðslu um, því það voru allir dauðhræddir!

Magnús er búinn að vera á tónleikaferðalagi með breskri hljómsveit og róta fyrir þá. Frekar stór hljómsveit hérna og því mikill heiður fannst honum að vera beðinn að koma með í þessa ferð. Hann fær líka vel borgað fyrir svo hann ætti að geta keypt jólagjöf handa Emmu sinni, sem saknar hans óskaplega mikið og getur ekki beðið eftir að hitta hann um helgina :)

Og aðalfréttin......í dag útskrifaðist ég með mastersgráðu í Global Citizenship, Identities and Human Rights. Þar sem þetta er frekar erfitt að muna, þá segi ég bara mannréttindafræði því það er þannig sem námið er skilgreint hjá Lín. Athöfnin var voða virðuleg en sem betur fer mun styttri en ég bjóst við, rúmlega klukkutími. Engin óþarfa ræðuhöld og 450 nemendur útskrifaðir á þessum tíma. Á morgun og hinn eru svo aðrar útskriftarathafnir, væntanlega með svipuðum fjölda í hvort sinn. Ég stóð í þeirri meiningu að nemendafjöldi í skólanum á hverjum tíma væri um 15.000 en komst að því í dag að það eru 30.000, frá um 140 löndum!! Ég tók mig ágætlega út í múnderingunni og set inn myndir við tækifæri. Laugardaginn 20. des ætla ég svo að hafa smá útskriftarveislu.

Fer í jólafrí á föstudaginn og þá er að bretta upp ermar og gera eitthvað fyrir jólin. Þarf reyndar að læra allt fríið, en maður verður nú að halda upp á jólin þrátt fyrir það. Annars var ég að lesa að vísindamenn hafa fundið út að Jésús fæddist ekki á þessum tíma, heldur á 17. júní, þannig að héðan í frá geta Íslendingar fagnað lýðveldinu og fæðingu frelsarans á sama degi og sleppt öllu stússi í desember. Það sparar fullt af peningum :)
En alla vega, ég þarf að gera laufabrauð, soðbrauð, ís, tertubotna, kannski eina eða tvær smákökutegundir, rauðkál...og kannski eitthvað fleira. Fáum sent hangikjöt og Nóa konfekt frá Íslandi ásamt einhverju fleiru, og svo þarf ég að semja við hana Sunnu mína um að redda okkur Nóatúns hamborgarhrygg, malti og appelsíni. Kostar hönd, fót og auga en sumu er ekki hægt að sleppa á jólunum :)

Ætla að fara að sofa í hausinn á mér. Er dauðþreytt eftir daginn :)

Miss M.
Miss Marvellous
14 athugasemdir

Það held ég nú

02. nóvember 2008 klukkan 00:43

Það líður lengri og lengri tími á milli bloggfærslna hjá mér, enda afar mikið að gera. Námið er mjög viðamikið og kröfurnar miklar, svo ég eyði ansi miklum tíma í lærdóm og lestur. Í hverri viku þarf ég að skila verkefni, lesa margar langar greinar fyrir fyrirlestra og umræðutíma og þann 21. nóvember á ég að skila þremur ritgerðum. Það er því ekki mikið um nætursvefn hjá mér, ég sef í u.þ.b. 4 1/2 - 5 klst. á nóttu og er þegar orðin langþreytt. Svo fæ ég ekki einu sinni frí um jólin, því prófin eru ekki fyrr en í janúar og það þarf að nýta hverja stund til að lesa. En þetta valdi maður sér svo það þýðir ekki að kvarta mikið!

Um daginn fórum við Magnús að horfa á Viktor leika í leikriti í skólanum. Hann var með annað af tveimur aðalhlutverkum, lék prins og stóð sig eins og atvinnuleikari :)
Hann var svoooo krúttlegur í fötunum sem hann lék í, og sú sem lék prinsessuna er u.þ.b. tveimur höfðum hærri en hann. Bara fyndið! Þau dönsuðu svo skoskan dans í lokin, og almáttugur hvað hann Viktor var krúttlegur! Í prinsklæðnaðinum, hnébuxum, sokkabuxum, litríkum jakka með palíettum og með kórónu og dansaði skoskan dans eins og hann hefði aldrei gert neitt annað. Þetta var hringdans og svo skiptu þau sér upp inn á milli og dönsuðu tvö og tvö saman, svona dans eins og maður sér í Jane Austin myndunum. Við Magnús vorum alltaf að líta á hvort annað með svona *awwww* svip.

Fórum á foreldrafund í skólanum fyrir stuttu og hlustuðum á kennarann dásama Viktor (ég var búin að segja ykkur að hún dýrkar hann). Fengum svo staðfestingu á því hvað hann er að standa sig vel þegar við hittum skólastjórann eftir viðtalið við kennarann. Hann sagði að hann væri að standa sig rosalega vel, væri brilliant í ensku og stæði sig rosalega vel í náminu og væri vinsæll og skemmtilegur. Kennarinn spurði hvort við værum nokkuð að flytja til Íslands næsta árið, hún var farin að óttast að missa hann úr bekknum :)

Um síðustu helgi fórum við Viktor á nokkurs konar Hróa hattardag niðri í bæ. Fórum með Hörpu og Gulla í slagviðri og kulda, en skemmtum okkur konunglega. Þar var verið að sýna hvernig lífið var á tímum Hróa hattar.

Í gær var Halloween. Viktor og Gulli gengu í hús með Magga (eldri), Gulli sem Drakúla og Viktor skrímsli. Fengu fullt af nammi og skemmtu sér vel. Við Harpa vorum hérna heima að taka á móti draugum, skrímslum og uppvakningum sem komu að fá nammi. Maggi og Viktor höfðu skorið út grasker sem við stilltum upp með kertum inn í fyrir utan. Harpa tók fullt af myndum sem hún ætlar að setja á disk fyrir mig. Ég set þær inn þegar ég er komin með þær. Maggi og Emma fóru niður í bæ snemma, áður en ég kom heim úr skólanum og misstum við því af þeim, en þau tóku myndir fyrir okkur sem ég set líka inn. Hann var dauð kona og hún var uppvakningur. Þið ykkar sem eruð með Magga á Facebook getið séð myndir af þeim þar, sem einhver tók af þeim í bænum. Emma kemur hingað aðra hverja helgi og Maggi fer til hennar hinar helgarnar. Þetta er rosalega indæl stelpa og Viktori finnst hún frábær. Hann talar við hana non-stop þegar hún kemur og hún þreytist ekkert á að spjalla við hann.

Ætlum að skreppa í afmæli til Leicester á morgun. Fáum örugglega ýmsar kræsingar þar.
Er farin að kaupa eina og eina jólagjöf. Ágætt að dreifa þessu aðeins niður, en venjulega kaupi ég allt í desember. Ótrúlegt að það sé kominn nóvember!

Læt þetta duga í bili.
Verið góð við hvert annað í kreppunni. Það eiga svo margir um sárt að binda þessa dagana, atvinnumissir og peningaáhyggjur eru hörmung.

Yours
Miss M.

Miss Marvellous
4 athugasemdir

Lítil kveðja frá hryðjuverkamönnum

12. október 2008 klukkan 11:12
Ákvað að henda inn nokkrum línum.
Margt hefur breyst frá því síðast. Við erum nú álitin hryðjuverkamenn hér í landi og Geir Haarde sennilega álíka velkominn hér og Osama Bin Laden. Hluti almennings lítur niður á okkur og kallar okkur lygara, glæpamenn, aumingja sem vita ekki hvað vinna er og bara alls kyns miður skemmtilegum ónefnum. Við höfum ekki lent í því persónulega, en ég hef séð margt ógeðfellt á netinu, þar á meðal boli sem einhver mannvitsbrekkan lét hanna hérna, með áletrunum sem innihalda viðbjóðslegt níð um Íslendinga.

Satt best að segja, þá líður mér ekkert voðalega vel yfir þessu ástandi. Finnst hræðilegt að hugsa til stöðunnar sem margir eru í, bæði heima og svo námsmenn erlendis. Við munum ekki svelta hér, en við höfum ekki beðið um fyrirgreiðslu hjá bankanum fyrir námslánunum og ætlum ekki að gera það fyrr en í lengstu lög. Það er ekkert vit að láta millifæra peninga með gengið svo hátt. Fyrir utan að erlendir bankar eru hættir að taka við gjaldmiðlinum okkar, þannig að sennilega fengjum við hvort sem er ekkert millifært. Þessu hefur námsfólk í Danmörku verið að lenda í. Fólk á ekki krónu af því dönsku bankarnir taka ekki við millifærslunum. Ég vona að við getum borgað skólagjaldalánið eftir helgi. Og fólk er aldeilis ekki að mæta skilningi á ástandinu í stofnunum. Þannig veit ég að kona sem þurfti að greiða reikninga í dönskum banka og fór til að biðja um smá frest af því peningarnir skiluðu sér ekki, fékk þau svör að ástandið væri ekki þeirra vandamál. Kona sem flutti hingað til Nottingham (frá Akureyri) núna í haust og var að byrja í háskólanum hér, fékk ekki næs viðmót þegar hún fór og útskýrði að hún þyrfti að bíða í nokkra daga með að greiða skólagjöldin.

Það er varla að maður þori að segjast vera frá Íslandi. Líka af því maður nennir ekki að lenda í einhverjum umræðum um ástandið. Einn spurði mig í skólanum um daginn hvaðan ég væri, og ég kunni ekki við að ljúga, enda um að ræða skynsaman mann sem er með mér í tímum. Ég var að vona að hann vissi lítið sem ekkert um ástandið, en varð aldeilis ekki að ósk minni, þar sem hann vissi ALLT um málið.

Ég vona bara að þetta fari ekki versnandi svo maður geti aðeins farið að slaka á. Verst hversu margir eru að tapa peningum vegna lána og að ég tali nú ekki um þá sem hafa tapað öllum sínum sparnaði. Skelfilegt alveg!

Að öðru leyti gengur lífið sinn vanagang hérna. Ég sé fram á geðveiki í skólanum. Síðasta nám var erfitt og krefjandi, en þetta er helmingi erfiðara og meira krefjandi. Ég held mig við alþjóðasamskiptin, en það er stjórnmálanám sem hefur með pólitísk samskipti landa að gera. Ég ætla að velja Evrópu sem kjörsvið því ég hef mikið meiri áhuga á því sem er að gerast í Evrópu heldur en annars staðar í heiminum, og þá sérstaklega Austur-Evrópu. Þannig að núna er ég t.d. að læra um Evrópusambandið og allt það batterí. Voða spennandi, en kannski frekar þurrt samt.

Ég fór til London um síðustu helgi með Heiðu vinkonu og annarri sem heitir Svandís og býr í Suður-Englandi eins og Heiða. Það var æðislegt. Fórum í Harrods, nokkrar búðir, borðuðum á fínum veitingahúsum, drukkum hvítvín, kjöftuðum og hlógum. Alveg nauðsynlegt að fara í svona ferðir annað slagið. Er ákveðin í að fara með kallana mína í dagsferð til London í nóvember til að versla í Harrods fyrir jólin. Þvílíkt úrval af dýrindismat og alls konar sniðugum jólagjöfum. Erum að hugsa um að skella okkur á safn eða í leikhús í leiðinni. Okkur langar að sjá "Músagildruna" eftir Agöthu Christie". Hugsið ykkur, þessi sýning hefur verið í gangi í 56 ár samfleytt!! Það var tekið fram hversu margar sýningar eru búnar, og skv. því hafa verið sýningar alla daga (nema jóladag) og í fjöldamörg ár tvær til þrjár sýningar á dag. Ótrúlegt!

Erum að fara í afmælisveislu í dag. Konan sem ég talaði um sem var að flytja hingað bauð okkur til veislu í tilefni afmælis hennar og sonarins. Þau eru frá Akureyri og sonur hennar og Viktor eru jafngamlir og voru báðir í Giljaskóla á sama tíma. Viktor hitti hann svo hjá Andra vini sínum í sumar en vissi ekkert að hann væri að fara að flytja hingað :)

Já, eitt enn. Ég er búin að eignast tengdadóttur. Hún heitir Emma, er bresk og stundar listnám við háskólann í Lincoln. Djöfulsins aldur á manni!

Gott í bili og knús til ykkar allra sem eruð að upplifa erfiða tíma.

Miss M.

Miss Marvellous
12 athugasemdir

Alþjóðasamskipti og flóttamenn

28. september 2008 klukkan 12:43

Þá er ég byrjuð í skóla enn eina ferðina. Fór á kynningarfund í skólanum á föstudag og leist vel á. Geri ráð fyrir að halda mig við kúrsinn sem ég skráði mig í, alþjóðasamskiptin. Þannig að valkvíðinn er úr sögunni. Námið er strangt og miklar kröfur gerðar, en vel haldið utan um nemendur að mér sýnist. Svo þetta leggst bara ágætlega í mig.

Fór um daginn og átti spjall við konuna hjá flóttamanna-hjálparstofnuninni. Leist vel á það sem þau eru að gera. Hún bað mig að láta sig vita þegar ég væri komin með stundatöflu úr skólanum á hreint svo við getum ákveðið dag sem ég get starfað fyrir þau. Býst ekki við að hafa tíma fyrir meira en einn dagpart í viku. Þarna er unnið óeigingjarnt verk fyrir fólk sem á ekkert og hefur jafnvel ekki þak yfir höfuðið. Staða flóttamanna hérna í Bretlandi er mjög slæm og sumir sofa í ruslatunnum eða á bekkjum úti undir berum himni. Mér verður frjálst að koma með mínar eigin hugmyndir varðandi starfsemina. Hún sagði að ég ætti eftir að kynnast mörgum ljótustu hliðum lífsins í gegnum starfið, þar sem fólkið sem þangað kemur hefur gengið í gegnum hörmungar sem margir geta ekki gert sér í hugarlund. Á móti kemur ánægjan yfir að geta aðstoðað þetta fólk við að hefja nýtt líf.

Viktor kom heim með "Head teachers award" um daginn, sem er viðurkenning skólastjóra fyrir framúrskarandi árangur. Hann fékk svona viðurkenningu fyrsta árið sitt hérna, fyrir miklar framfarir og að þessu sinni fékk hann fyrir framfarir í spænsku og svo fyrir framúrskarandi árangur í stafsetningu. Hann var næsthæstur í bekknum á stóru stafsetningarprófi. Skólastjórinn sagði að honum væri heiður að því að hafa hann í skólanum og að hann væri ótrúlegur að læra tvö ný tungumál á stuttum tíma, með slíkum árangri. Sama dag var hann valinn stjarna vikunnar í bekknum, bæði fyrir að hafa fengið viðurkenninguna frá skólastjóranum og fyrir að vera duglegur að upplýsa bekkinn og kennarann með góðri almennri þekkingu á hinum ýmsu málefnum.
Kennarinn hans er voða hrifin af honum, segir að hann sé með sama húmor og hún. Það fatti ekki allir húmorinn hennar, en hún geti treyst á það að alla vega Viktor skilji hvað hún er að fara :)
Hann var að byrja í rugbyklúbb í skólanum og fer í hann einu sinni í viku.

Magnús á afmæli á þriðjudaginn og í gær gáfum við honum fyrirfram gjöf, jakka sem hann var búinn að dásama mikið og segja að hann langaði í. Þar sem hann var á leið út á lífið í gærkvöldi með vinum, í tilefni afmælisins, þá ákváðum við að gefa honum hann í gær svo hann gæti farið í honum. Að hugsa sér, litla barnið að verða 19 ára! Hann er búinn að panta steik í matinn, og ætli ég baki ekki eins og eina köku handa honum.

Læt þetta duga í bili.

Miss M.

Miss Marvellous
10 athugasemdir

Haust

10. september 2008 klukkan 09:56
Góðan og blessaðan daginn.
Kominn 10. september og haustið farið að minna á sig. Sumarið hérna í Englandi var lélegt, rétt eins og í fyrra. Mikið um rigningar og lítið af sól. Ég var að vona að september yrði góður veðurfarslega séð, en sólin hefur ekkert mikið verið að sýna sig ennþá. Vonandi rætist úr því. Það hefur verið töluvert um týpískar haustrigningar (úrhelli sem sagt) ásamt þrumum og eldingum því það er ekki orðið svo kalt enn, yfirleitt á bilinu 15-20°. Þegar líða fer á október fæ ég vonandi meira af fallegu haustveðrunum sem ég elska, ásamt öllum dýrindislitunum í umhverfinu sem fylgja þeirri árstíð. Ég elska haustið. Finnst það fallegt og marka fyrir mér byrjun á einhverju nýju og spennandi.

Talandi um nýtt og spennandi. Ég er búin að sækja um í skólann aftur og bíð eftir svari. Býst svo sem ekki við að fá neitun. Ég sótti um í alþjóðasamskipti, en þó gæti farið svo að ég skipti yfir í Evrópu- og alþjóðastjórnmál. Ef ég kemst inn, það er að segja :)
Í gær var mér svo boðið að koma og kynnast starfsemi samtaka hér í borg, sem sjá um móttöku flóttamanna, og taka þátt í starfinu hjá þeim. Þetta er virkilega spennandi tækifæri fyrir mig, því það er alls ekki auðvelt að komast að hjá þessum stofnunum og þetta gefur manni rosalega reynslu. Ég verð auðvitað mjög upptekin í skólanum, en ég vonast til að geta unnið þarna einn til tvo dagparta í viku. Þetta er sjálfboðastarf, en það skiptir ekki nokkru einasta máli, bara það að komast að hjá þeim og fá reynsluna eru ærin laun. Þannig að ég hlakka til að vita hvað hún hefur að segja í næstu viku.

Viktor er byrjaður í skólanum. Kennarinn hans heitir Miss Spice og hann kann afar vel við hana. Ég hef ekki hitt hana enn, en ætla að gefa mig á tal við hana í vikunni. Það er svona skemmtilegra að vita hvernig kennari barnsins lítur út, ekki satt? :/
Maggi byrjar í skólanum um miðjan september. Hann er líka komin á fullt með að leita sér að vinnu með skólanum, en það er hægara sagt en gert að fá vinnu í hlutastarfi. Hann hefur aðallega verið að leita hérna í hverfinu, en ætlar að færa sig niður í miðbæinn líka þótt það kosti hann slatta að fara með strætó alltaf fram og til baka.

Maggi eldri er allur að koma til. Hefur reyndar töluverða verki ennþá, en við teljum að þetta sé á réttri leið. Þetta er alla vega allt annað en þegar hann fór í svona aðgerð fyrir 17 árum. Þá tók nokkra mánuði að jafna sig og hann gat engan veginn verið eftir aðgerðina og mátti meðal annars ekki setjast niður! Sem betur fer fleygir tækninni fram :)
Ég drattaðist til að byrja aftur í ræktinni á mánudaginn. Komin með nóg af kyrrsetu og orðin stirð og stíf í skrokknum. Er voða fegin að vera byrjuð en finn að ég þarf að vinna upp þol sem ég hef tapað á þessum tæpu tveimur mánuðum. Það kemur fljótt :)

Er að nota tímann fram að skólabyrjun í að lesa afþreyingarbókmenntir. Hef ekki gert það í óratíma. Eins og ég er mikill bókaormur. Las fyrst Flugdrekahlauparann, sem er ágæt. Svo lánaði hómópatinn hans Viktors mér bók, sem hún taldi að ég hefði áhuga á, sem heitir "Enemy Combatant". Hún er skrifuð af breskum manni af pakistönskum ættum, sem var numinn brott af heimili sínu meðan konan og börnin sváfu og fluttur í fangelsi í Bagdad og seinna til Guantanamo.
Samtals eyddi hann þremur árum í fangelsi, þar af í næstum tvö ár í einangrun, sakaður um að hafa tekið þátt í árásunum þann 11. september í BNA, en var saklaus. Hann fékk enga málsmeðferð fyrr en undir það síðasta að honum var útvegaður lögmaður og fékk aldrei almennileg svör frá neinum. Honum var hótað að fjölskyldu hans yrði unnið mein ef hann játaði ekki, en hann bugaðist aldrei, þótt grunnt væri á því undir það síðasta og var sleppt þann 25. janúar 2005. Hann hefur haldið ótal fyrirlestra hérna í Bretlandi og unnið ötullega að því að bæta ímynd múslima í landinu.
Núna er ég að lesa bók sem heitir "The Observations" og er eftir írska höfundinn Jane Harris. Er ekki komin mjög langt, en hún lofar góðu. Við strákarnir fórum á bókasafnið um daginn og komum út klyfjuð bókum og með kollana fulla af hugmyndum um hvaða bækur við ætlum að taka næst :)

Jæja, nóg komið af blaðri.

Miss M.



Miss Marvellous
2 athugasemdir

Ehh.......meira update, eða eitthvað :/

25. ágúst 2008 klukkan 19:49
Merkilegt hvað getur verið erfitt að finna fyrirsagnir þegar maður er að fara að blogga. Ákvað að henda inn einni færslu meðan ég bíð eftir að maturinn verði tilbúinn.

Maggi kom heim á fimmtudaginn eins og til stóð og gekk ferðalagið ágætlega. Hann hefur verið óttalega ræfilslegur síðan hann kom, verkjaður og voða þreyttur, eða fljótur að lýjast. Í dag hefur hann þó að mestu verið verkjalaus og brugðum við okkur á kaffihúsið okkar góða, en það þurfti ekki meira til en það til að öll hans orka kláraðist og þurfti hann því að leggjast fyrir þegar við komum heim. Þetta fer þó vonandi batnandi með degi hverjum :)

Óli og Sunna komu með skjaldbökuna, sem þau voru svo góð að passa fyrir okkur meðan við vorum á Íslandi, á laugardaginn. Mikið gaman að fá þau að venju og skjaldbakan hefur stækkað um helming. Ég rak upp stór augu þegar ég sá kvikindið og Óli sór og sárt við lagði að þetta væri sama skjaldbakan! Kvikindið hefur greinilega náð að bræða þau með blakandi augnaráði sínu og eilífum sníkjum um mat :)

Strákarnir byrja í skólanum í næstu viku. Ekki lengi að líða þetta frí. Þarf að fara og kaupa eitthvað af skólafötum á Viktor og fara með hann í klippingu. Ég hef ekki enn komið mér af stað í ræktina eftir að ég kom, en það stendur til bóta strax á morgun.
Mér finnst yndislegt að það sé farið að dimma snemma á kvöldin aftur. Komin með nóg af birtu fram eftir öllu! Finnst mikið meira kósý að hafa dimmt.

Er ekki enn búin að sækja um í skólann. Aðra stundina er ég ákveðin í að fara, en hina nenni ég engan veginn aftur í strembið og erfitt nám strax. Er ennþá þreytt eftir hitt held ég, svei mér þá. En ætli ég skili ekki inn umsókn á morgun og sjái svo til. Svo er það auðvitað valkvíðinn. Er með tvo kúrsa í sigtinu og get engan veginn ákveðið hvor mér finnst meira spennandi!!
Ætli það sé hægt að fara í dáleiðslu til að lækna valkvíða? :/

Við gátum sem betur fer horft á úrslitaleikinn í handboltanum í gær. Allir rifu sig á fætur, sannfærðir um að vera að fara að horfa á Íslendinga taka Frakka í bakaríið. Því miður fór ekki svo, en mikið voðalega erum við samt ánægð með handboltastrákana. Þetta er ekki lítill árangur sem þeir náðu. Virkilega gaman að þessu.

Jæja, nóg komið í bili.

Miss M.
Miss Marvellous
7 athugasemdir

Update

16. ágúst 2008 klukkan 01:26
Jæja, þá er Maggi búinn að fara í aðgerð. Hún var framkvæmd á miðvikudaginn og gekk vel. Hann var svo sendur norður með sjúkraflugi í gær til að liggja á FSA en var útskrifaður þaðan í dag. Hann kemst samt ekki heim fyrr en á fimmtudag í næstu viku, ekki óhætt fyrir hann að ferðast fyrr.
Maggi Jr. er farinn í tónleikaferðalag fram á þriðjudag svo við Viktor erum ein í kotinu. Ætlum að hafa það kósý saman og fara svo í bíó um helgina.
Ég tók mig til í gær og hreinsaði út úr þessum eina skáp sem er í íbúðinni (fyrir utan fjóra eldhússkápa sem ég hef). Mér tókst samt sem áður að fylla 3 svarta ruslapoka, af rusli, þ.e. fötum og ýmsu drasli sem fer á haugana!! Ótrúlegt hvað maður er duglegur að safna drasli og þrjóskast við að henda fötum sem aldrei verða notuð aftur. Er svo búin að nýta góða veðrið í að þvo gardínur, rúmteppi og rúmföt og hengja út til þerris, því ekki er þurrkaðstaðan beisin hérna!
Helgin verður svo m.a. notuð í að klára umsókn fyrir skólann sem ég ætla að skila inn á mánudag.

Er búin að vera að velta fyrir mér hvað maður er fljótur að venjast breyttum aðstæðum og temja sér nýja siði þegar maður skiptir um umhverfi. Þegar ég var á Íslandi um daginn, þá átti ég stundum ekki orð yfir "ókurteisina" og asann í fólki. Ef manneskja rekur sig utan í mann í búð eða einhvers staðar hérna í UK, þá segir hún umsvifalaust "sorry". Á Íslandi segir fólk ekki neitt þótt það labbi utan í mann. Svo fór rosalega í taugarnar á mér þegar ég fór í matvörubúð, að það var byrjað að afgreiða næstu manneskju áður en maður var byrjaður að setja vörurnar sínar í poka. Öllu blandað saman á bandinu og maður hamaðist við að tína í poka til að forða sér sem fyrst. Hérna er ekki byrjað að afgreiða næsta kúnna fyrr en manneskjan á undan er farin! Mér fannst þetta pirrandi, og þurfti stundum að minna mig á að fólk er ekki dónalegt eða ókurteist, heldur er þetta bara svona. Mér fannst ég stundum hálf hallærisleg að vera að biðja fólk afsökunar á því að hafa rekið mig í það, vegna þess að iðulega fékk ég skrýtinn svip frá fólki fyrir vikið :/

Jeppaeign Íslendinga er annað sem maður furðaði sig á. Það lá við að annar hver bíll á bílastæði Glerártorgs væri jeppi og ég stóð mig að því að hrista hausinn yfir þessu. Hér sjást ekki jeppar á götunum. Ekki þar fyrir, að þeirra er nú svo sem ekki þörf hérna, en alveg er ég viss um að meira en helmingur þeirra sem ekur um á jeppa á Íslandi hefur ekki þörf fyrir það. En auðvitað kemur mér það ekki við. Kannski er ég bara orðin svona smásálarleg og hlynnt minimalisma eftir tveggja ára dvöl hérna úti :/
Erla systir sagði að ég væri orðin nískupúki eftir dvölina hérna af því ég týmdi ekki að kaupa mér tertusneið á 680 krónur á Bláu könnunni.

Vissulega er ég orðin mun aðsjálli í peningamálum og stend mig oft að því að týma ekki einhverju sem ég hefði ekki kippt mér upp við áður, en að selja eina kökusneið á tæpar 700 krónur finnst mér vera rán! Ég get gert heila svona tertu heima hjá mér fyrir minni pening. Ég tók eftir því að grænmetisbökusneið sem kostaði 490 krónur fyrir tveimur árum á Bláu könnunni kostaði nú 780 krónur!! Glæpastarfsemi og ekkert annað. Keypti mér samt eina, svona svo ég komi nú með eitthvað mér til málsbóta :)

Jæja, kominn háttatími.

Later

Miss M.
Miss Marvellous
6 athugasemdir

Skrýtin heimkoma!

11. ágúst 2008 klukkan 13:49
Jæja, þá erum við komin heim, en án Magga (eldri). Hann var svo "heppinn" að fá brjósklos þegar við vorum búin að vera viku á Íslandi. Fór á slysadeildina á FSA og fékk uppáskrifuð verkjalyf. Nokkrum dögum seinna versnaði honum svo mikið að hann þorði ekki annað en fara aftur á slysadeildina. Hann var þá lagður inn til verkjastillingar og frekari rannsókna. Þar lá hann þar til í gær, en þá var hann fluttur suður með sjúkraflugi og bíður aðgerðar, sem væntanlega mun fara fram á morgun (þriðjudag). Það hefði ekki verið séns fyrir hann að koma með okkur til baka, enda getur hann ekki beðið með að komast í aðgerð og hérna hefði hann þurft að bíða lengur. Svo "heppilega" vildi til, að þegar vinkona mín, sem vinnur hjá Icelandair, bókaði flugið fyrir okkur heim, þá gleymdi ég að minnast á forfallagjald við hana og því borguðum við það ekki og gátum því ekkert gert til að breyta fluginu, nema borga um 100.000 kr.  Svo við hypjuðum okkur heim á réttum tíma.
Hér er voða skrýtið að vera, vitandi af Magga á spítala á Íslandi. Við erum þó þakklát fyrir að hann kemst í aðgerð, því venjulega er margra mánaða bið í slíkar aðgerðir. Og það sama er uppi á teningnum hérna í Englandi, nema maður fari á einkastofu, en það kostar bæði nýra og lifur!

Það var yndislegt að vera heima í sól og hita allan tímann og að hitta allt þetta fólk. Ég var upptekin nánast alla daga og öll kvöld við að hitta vini. Ætlaði svo að eyða nokkrum dögum í Reykjavík og hitta fleira fólk þar, en því miður varð það ekki, þar sem við fórum ekki suður fyrr en daginn sem við flugum heim. Við fengum auðvitað fullt af góðum mat, hangikjöt, læri, kjöt í karrý, íslenskan fisk, hamborgarhrygg og fleira og fleira. Þökkum ykkur öllum kærlega fyrir okkur.

Nú bíð ég spennt eftir að Valey vinkona fari á fæðingardeildina. Hún var skrifuð inn þann 3. ágúst, en í morgun var enn ekkert að gerast. Óþekktarormur þar á ferð greinilega. Valey mín, ég sendi þér hríðarstrauma og hlakka til að fá fréttir.

Jæja, þetta átti bara að vera stutt, rétt til að láta vita af okkur. Leyfi ykkur að fylgjast með hvernig gengur með Magga.

Kv.

Miss M.
Miss Marvellous
9 athugasemdir
Síða 1 af 17