Aðalvalmynd

Auglýsing

Prófíll

  • Nafn: Miss Marvellous
  • Staður: Nottingham
  • Atvinna: Mastersnemi í alþjóðasamskiptum
  • Um mig: Hef nýlokið mastersnámi í mannréttindafræðum og er enn að læra. Hef gaman af ferðalögum (ekki tjaldferðalögum!), matargerð, söfnun uppskrifta, söng, leikhúsferðum og bókalestri. Mikil áhugamanneskja um mannréttindi, sagnfræði og mannlegt eðli.

Bloggað á ný

17. nóvember 2006 klukkan 03:34

Jæja, þá getur maður loksins byrjað að bulla aftur!
Hef svo sem ekki margt að segja, nema það að únglíngurinn á heimilinu er í Svíþjóð. Hlutirnir eru ekki lengi að gerast á þessu heimili. Hann ákvað á sunnudaginn að sleppa tónleikunum sem hann ætlaði á í London og fara frekar til Svíþjóðar á sömu tónleika, af því þangað voru að fara 5 félagar hans frá Íslandi. Þegar leyfi var fengið frá yfirvaldinu (sem tók dágóðan tíma og töluverðar umræður og pælingar) var farið í það að bóka flug til Stokkhólms. Það fékkst fyrir heilar 6500 íslenskar krónur með RyanAir. Þá þurfti að bóka rútu til Stansted og pæla í rútu/lestarferðum frá Skavsda airport til Stokkhólms. Svo þurfti að skila lestarmiðunum sem búið var að kaupa til London, afpanta hótelið og selja tónleikamiðann á Ebay, sem gekk mjög fljótt fyrir sig.

En sem sagt, heilmikið ferðalag. 4 tímar með rútu á Stansted, 2 tíma flug til Svíþjóðar, klukkutíma rútuferð til Stokkhólms og svo þaðan á gistiheimilið þar sem félagarnir voru. Þetta gekk allt saman mjög vel og vonandi gengur það jafn vel á heimleiðinni. 


Ég var búin að mikla þetta svakalega fyrir mér, þar sem hann hefur aldrei farið einn í svona langt ferðalag, en ákvað að reyna að hætta að vera þessi ofur ofverndandi mamma sem unglingurinn segir mig vera, og treysta honum til að fara. Hann átti pening fyrir því sjálfur og það kostaði hann í raun ekki mikið meira en ferð til London.


Hann var voða feginn að fá að umgangast einhverja aðra en okkur heimilisfólkið í nokkra daga Brosandi 

Á heimilinu hefur ríkt mikil sorg síðan hann fór! Viktor brast í  óstöðvandi grát þegar hann fór út um dyrnar og grét í 2 tíma, horfði á mynd af bróður sínum, kyssti hana og grét eins og Maggi kæmi aldrei aftur Gráta
Byrjaði svo aftur að skæla um leið og hann opnaði augun daginn eftir!

Það er nefnilega svo merkilegt, að þótt 10 ár séu á milli þeirra, og þeir geti pirrað hvorn annan alveg óstjórnlega mikið, þá geta þeir ekki án hvors annars verið Hlæjandi

Í þessum skrifuðu orðum er Maggi á tónleikunum, vonandi skemmtir hann sér rosalega vel.

Var að reyna að setja inn myndir áðan en það gekk ekki, kom einhver villumelding. Ætla að reyna aftur núna.

Over and out
Miss M.

Miss Marvellous

Looooooksins!!

16. nóvember 2006 klukkan 17:39

Jæja, Loksins er þetta batterý komið í lag. Blogga seinna í dag eða í kvöld Brosandi

Miss Marvellous

Amerískir Bretar

11. nóvember 2006 klukkan 19:20
Það kemur mér á óvart hvað Bretar virðast vera orðnir ameríkanseraðir.

Þegar við höfðum verið hér í borginni í nokkra daga þurftum við að bregða okkur í bæinn. Lögðum í bílastæðahúsi verslunarmiðstöðvar og gengum í gegnum mollið. Á stóru svæði í mollinu virtist eitthvað voðalega mikið vera um að vera. Allt fullt af fólki með börn frá nokkurra mánaða aldri og upp í kannski 3-4 ára sem það var að dedúa við, greiða, laga fínu fötin þeirra eða what ever.Við fórum að velta fyrir okkur hver andskotinn gengi eiginlega á, þar til við komum nær og sáum að verið var að velja "Baby of the year"!! Búið að stilla upp gæru á gólfið og alls kyns bakgrunnum og svo voru börnin mynduð og skráð í keppnina! Og ég sem hélt að svona gerðist bara í Ameríku!

Við höfum tvisvar sinnum farið á fjölskylduveitingastað hérna, sem ég veit ekki hvort er amerískur eða breskur. Alla vega flykkist fólk þangað á afmælum fjölskyldumeðlima, og meðan maður situr í mestu makindum og borðar matinn sinn má maður búast við innrás frá starfsfólki staðarins sem æðir inn með logandi tertur og syngur afmælissönginn við undirtekt........ja segi ekki allra, en margra gesta á staðnum! Gerist ekki amerískara!! Þetta gerist reyndar líka á Hard Rock (sem að sjálfsögðu er amerísk keðja) en þar tekur enginn undir nema þeir sem fylgja afmælisbarninu Hlæjandi 

Hér er rosalega mikið offituvandamál, maður sér margt fólk af þeirri stærðargráðu sem maður hélt að fyrirfinndist aðeins í Ameríku. Enda er hér að finna feitasta fólk Evrópu og feitustu börnin, og ekki óalgengt að sjá börn niður í 2-3 ára afskræmd af spiki.

Hér er auðvitað haldin hrekkjavaka og gengið í hús fyrir "trick or treat" og svo margt fleira sem minnir á Ameríku og maður hélt að fyrirfinndist ekki hér.

En að öðru......hvað er málið með þetta Starbucksæði hjá öllum Íslendinum?? Allir verða að koma við á Starbucks og fá sér kaffi þegar farið er til útlanda. Ég verð bara að segja, að þetta er það mesta glundur og sull sem ég hef smakkað! Hreinn og beinn horror, alla vega latteið. Mörg kaffihús sem bjóða upp á skárra kaffi, en hér er erfitt að finna gott kaffi, nema maður fari á veitingastað. Hlakka ekki lítið til að koma til Íslands og fá góðan Latte á kaffihúsi Brosandi

Miss M.  



Miss Marvellous

Góðan og blessaðan daginn

10. nóvember 2006 klukkan 18:04

Ég þoli ekki vöðvabólgur!! Ég er svo undirlögð af þessu ógeði, að ég er liggur við rúmliggjandi! Lá í stofusófanum í gær og gat ekki hreyft mig, með ógleði af verkjum. Held þetta sé tölvan sem veldur. Maður situr með tölvuna á hnjánum öll kvöld í stað þess að sitja í góðum stól með tölvuna á borðinu. Hef grun um að þetta sé merki um að ég eigi að eyða meiri tíma í lærdóm, en minni í tölvunni!

Sendi Magga út af örkinni í gærkvöldi til að kaupa kínverskan mat þar sem ég nennti ekki að elda í þessu ástandi. Uppgötvuðum nefnilega í gær að það er kínverkur take away staður hérna rétt hjá okkur, og hann leit meira að segja mjög vel út. Maggi keypti handa mér núðlurétt sem var alveg snilldargóður og þvílíkt vel útilátið. Skammturinn hefði dugað tveimur, en þar sem Maggi Jr. og Viktor vilja ekki kínverskt fór Maggi með þá á KFC og þeir fengu sér kjúkling *hrollur*

Talandi um glæpi hérna í Nottingham og Englandi yfirhöfuð, þá get ég sagt ykkur að í fyrradag var maður numinn á brott hér í Nottingham, af fjórum mönnum, farið með hann út fyrir borgina og hann skotinn mörgum skotum. Ótrúlegt en satt, þá dó hann ekki. Hann hefur þegar sagt að hann hafi ekki þekkt mennina sem gerðu þetta!!

Þessa dagana er verið að yfirheyra mann vegna hvarfs tveggja drengja, 10 og 13 ára, á annan í jólum fyrir 10 árum. Þeir hafa aldrei fundist, en þessi maður, sem áður hafði verið dæmdur fyrir nauðgun og morð á 10 ára dreng.

Maður verður bara geggjaður af að fá sjónvarpið aftur, endalausar ógeðisfréttir sem þessar!! Sá viðtal í gær við foreldra 11 ára drengsins sem ég sagði ykkur frá að hefði verið myrtur af 15 ára strák af engu tilefni. Það var verið að dæma hann til 12 ára fangelsisvistar og foreldrar fórnarlambsins mjög ósátt. Sorglegt að horfa á þegar pabbi hans brotnaði saman við að tala um að þegar maður missti barn, þá dreymdi mann barnið mikið, og þá gæti maður talað við það, en svo tæki kaldur og hranalegur raunveruleikinn við þegar maður vaknar Gráta

Sá líka viðtal um daginn við foreldra drengs sem var keyrður niður í Skotlandi og svo keyrt í burtu. Hann dó og foreldrarnir voru að biðja ökumanninn að gefa sig fram, þetta væri svo mikil svívirðing og óvirðing, að keyra á barn og huga ekki að því hvort það er slasað eða látið. Vorkenndi þeim svoooo mikið, þau eru greinilega lágstéttarfólk og litu út fyrir að vera hálfþroskaheft. Pabbinn las skilaboðin af blaði til ökumannsins. Voru svo brotin og buguð greyin. Við búum í ljótum heimi, það er ljóst!!

Ef þið vitið um einhvern sem verður í London sem ég þekki, frá 18-20 nóvember, megið þið gjarnan láta mig vita. Er að fara með Magga þar sem hann er að fara á tónleika, en vinur hans á Íslandi sem ætlaði með honum kemst ekki.
Ekki sendum við hann einan til London svo ætli ég neyðist ekki til að fara, eyða grilljón í lest og gistingu!! Maggi fer á tónleikana seinnipartinn á sunnudeginum og hvað á ég að gera alein og yfirgefin í London frá kl. 4 og fram að miðnætti þegar hann kemur aftur??

Ekki verð ég ein á ferðinni, það er ljóst. Hins vegar gæti ég keypt mér mat, nammi og gos og verið inni á hótelherbergi að læra......ekki veitir af Óákveðinn

See ya later.....
Miss M.

Miss Marvellous

Sjónvarp :(

09. nóvember 2006 klukkan 17:19

Well well......þá er nýtt sjónvarp komið í hús. Ekki gekk þrautalaust fyrir sig að grenja það út, en loksins seinni partinn í gær lenti Maggi á einu manneskjunni sem hann hefur talað við með viti í þessu máli. Þjónustan hjá þessu fyrirtæki hefur verið með ólíkindum léleg. Um það bil 8 sinnum hefur Magga verið sagt að það verði hringt í hann til baka eftir smástund eða daginn eftir með nánari upplýsingar, en það var ALDREI hringt! Ekki í eitt skipti. Ekki einu sinni í gær þegar hann hringdi og æsti sig öll ósköp, þuldi upp skiptin sem hefði átt að hringja í hann og hefði ekki verið gert og sagði þjónustuna hjá fyrirtækinu til háborinnar skammar. Þá var honum sagt af manni sem var orðinn ansi aumingjalegur í málrómnum, að hann ætlaði að ganga í þetta strax og hringja seinna um daginn. Maggi spurði hann þá hvort það væri öruggt að hann myndi hringja, og hann hélt það nú!!

En viti menn, hann hringdi aldrei! Maggi hringdi þá aftur og fékk samband við annan mann sem sagði honum bara að hringja aftur á morgunn! Þannig að hann brunaði niður í búðina og sagði konu þar að 28 dagar væru liðnir, hann ætti að fá nýtt tæki og færi ekki fyrr en hann hefði það undir höndum. Þetta var sem sagt eina manneskjan með viti í fyrirtækinu og fékk hann góða þjónustu hjá henni. Önnur kelling sem vinnur þarna og Maggi talaði við um daginn, og hún lofaði honum að hringja seinna um daginn, varð eins og fífl og starði bara eitthvað út í loftið! Enda passaði Maggi að hún heyrði örugglega þegar hann sagði hinni að hún væri eina manneskjan með viti sem hann hefði lent á í þessu fyrirtæki.......og trúið mér, hann hefur talað þær ansi margar!!!

En alla vega, sjónvarpið er komið í hús og strax farið að angra mig! Mikið var þægilegt að vera sjónvarpslaus, meira að segja strákarnir voru orðnir vanir því. Þvílík ró og friður á kvöldin. Allir að lesa eða gera eitthvað allt annað en að móttaka áreitið frá þessu helvítis drasli! Þegar synir mínir eru farnir að heiman ætla ég ekki að eiga sjónvarp. Ætla bara að eiga bókaherberi og tónlistarherbergi og eyða kvöldunum í ró og næði, með góða bók og tebolla fyrir framan arininn Brosandi


Veðrið hér er yndislegt, 8-9° hiti og sól. Yndislegt að hafa svona langt haust, dásamlegt alveg hreint.


Jæja, ég ætla að fara að læra. Eigið góðan dag.


Miss M.

Miss Marvellous

Lífið í Nottingham

07. nóvember 2006 klukkan 08:35
Kannski að kominn sé tími til að segja ykkur aðeins af okkar högum hér í nýja landinu.
Við búum í einu af bestu hverfunum í borginni, sem telur að ég held, um eina milljón manns með úthverfum. Við erum einmitt í einu af þessum úthverfum. Þrátt fyrir að Nottingham sé sú borg Englands sem hefur hæstu glæpatíðnina, þá er mjög rólegt í okkar hverfi. Samkvæmt nágrönnunum gerist aldrei neitt hérna. Hér býr greinilega fólk sem hefur það gott, hér eru góð og flott hús (á breskan mælikvarða) og allir á nýjum bílum, flestir fleiri en einum. Þetta skýrir auðvitað að hluta rólegheitin, því eins og allir vita, fylgja fátækari hverfum meiri vandamál.

Þannig að við tölum oft um það hvað við vorum heppin að velja íbúð nákvæmlega á þessum stað. Húsið okkar er parhús og í hinum partinum býr einn maður, hann Ken sem er framhaldsskólakennari og fínasti náungi. Íbúðin okkar er ansi lítil svo ekki sé fastar að orði kveðið. Niðri er forstofa á stærð við sæmilegan pappakassa, lítil stofa og eldhús, sem er svo sem ekki svo lítið en svo asnalega hannað að aðeins helmingurinn af því er almennilega nýtilegur og m.a. ekki hægt að hafa borð og stóla, nema kannski ef við værum álfar.

Þannig að stóra borðið okkar og stólarnir þurfa að vera inni í stofu og þar með fór helmingurinn af stofuplássinu. Við einn vegginn er arinn, eins og á öllum breskum heimilum, sem þýðir að sá hluti stofunnar nýtist ekki neitt og því ekki pláss fyrir marga hluti í stofunni.

Uppi er baðherbergi og 3 svefnherbergi. Herbergið hans Viktors er á stærð við stóran pappakassa og rúmið sem keypt var handa honum um daginn rétt komst þar inn. Þar er líka ein kommóða og fleira kemst ekki þangað inn! Hin herbergin tvö eru ekki stór en svo sem ekki pínulítil heldur. Baðherbergið er lítið en nýlega uppgert og því mjög snyrtilegt. Raunar er íbúðin öll snyrtileg, sem er þakkarvert, því það er sko alls ekki sjálfsagt að fá snyrtilega íbúð í Bretlandi. Þó eru teppi á stiganum, forstofunni og herbergjum strákanna, en það er nánast ógjörningur að fá algjörlega teppafría íbúð í þessu landi!

Við komum nú ekki með mikla búslóð hingað út, en hluti af henni er geymdur í bílskúrnum þar sem hún kemst ekki inn í íbúðina! Talandi um bílskúrinn.......hann er það lítill á alla vegu að ég efast um að bíllinn færi þar inn! Á veggjum hans eru teppabútar sem settir hafa verið í þeim tilgangi að rispa ekki bílhurðarnar þegar farið er út úr bílnum og þegar Ken setur bílinn sinn (sem er mun minni en okkar bíll) inn í sinn skúr, þá keyrir hann ekki inn. Neeei......hann ýtir bílnum inn í skúrinn!!
Þannig að í okkar tilfelli er þetta notað sem geymsla.

Við keyptum okkur 5 ára gamlan Ford Mondeo þegar við komum hingað. Hann er mjög góður og gott að keyra hann. Ég hélt ég myndi kannski ekkert keyra hérna, en er löngu byrjuð og finnst það ekki svo mikið mál. Reyndar eru sum hringtorgin hér algjört hell, og geta gert hvern mann sturlaðan, en maður verður bara að láta sig hafa það. Hér er ekki óalgengt að lenda í skelfilegum umferðarteppum, og á milli kl 5 og 7 á daginn er ekki gaman að vera á ferðinni. Tekur þrisvar sinnum lengri tíma að komast ferða sinna.

Skólarnir sem strákarnir eru í eru mjög góðir, sem er ekki heldur sjálfsagt, því hér eru sumir skólarnir bara mjög lélegir. Í sumum eru mörg börn af asískum uppruna, og var okkur bent á að velja ekki skóla í þannig hverfi því þá yrði Viktor í meiri erfiðleikum með að læra enskuna, og myndi frekar læra hana vitlaust. Húsnæðin sem grunnskólarnir eru í eru samt freeeekar spes. Verð bara að taka myndir og setja hérna inn til að sýna ykkur. Ég er hrædd um að Íslendingar myndu seint kæra sig um aðbúnaðinn sem er í skólunum hér. 

Skólinn minn er mjög gamall með gömlum og fallegum byggingum og einstaklega fallegt svæði í kring. Skólasvæðið er mjög stórt og á því búa sennilega um 10.000 manns gæti ég trúað. Í skólanum eru nemendur frá um 120 löndum og er skólinn einn af 10 bestu háskólum í Bretlandi (þeir eru um 130) og einn af 75 bestu í heiminum. Ansi gott það! Þarf líka að taka myndir af fallegustu byggingum skólans og umhverfinu til að sýna ykkur.

Eins og ég hef áður sagt ykkur, þá höfum við svolítið pirrað okkur á seinaganginum hér á öllum sviðum. Þrátt fyrir það líður okkur vel hér og hér er margt gott. Það er ekki ódýrt að lifa hérna. Húsaleiga er há, rafmagn og kynding er glæpsamlega dýrt, það er frekar dýrt að hafa margar sjónvarpsstöðvar, það þarf að borga sjónvarpsleyfisgjald mánaðarlega, það þarf að greiða council tax aukalega við leiguna, bensín er álíka dýrt og heima og sími er mun dýrari en heima, nema maður kaupi pakka hjá einhverju öðru fyrirtæki en British telecom. Það gerðum við þegar við uppgötvuðum að það væri hægt og erum að borga 25 pund á mánuði (um 3000 kall) fyrir síma og net. Þá hringjum við frítt innanlands og ódýrara til útlanda og í gemsa.

Hins vegar er matur ódýrari en heima. Kjöt er ódýrt, mjólkurvörur, ostar (sem eru rándýrir heima), grænmeti og ávextir. Reyndar er sumt á svipuðu verði og á Íslandi. Ég get oft fengið lífrænt ræktað grænmeti á svipuðu verði og venjulegt kostar heima. Bækur og tímarit eru mjög ódýr hérna, stór rafmagnstæki og ýmislegt fleira. Hins vegar er svipað verð í IKEA hér og á Íslandi, sem er fúlt Fýldur

Borgin er mjög falleg, mikið um gamlar fallegar byggingar í miðbænum, og ekki má gleyma að héðan er Robin Hood og mikið gert út á það. Hér er mikill gróður og veðursæld meiri en víða í Englandi, þar sem borgin er staðsett inni í miðju landi. Mjög stutt er að fara til Derby og Leicester sem eru stórar borgir.

Hér talar fólk sem betur fer ekki með eins skelfilegum hreim og þekkist norðar í landinu. Hér er fólk vel skiljanlegt, nema í einstaka tilfellum. Auðvitað eru hér margir sem hafa alist upp annars staðar í landinu og tala með hreim sem gerir það að verkum að það er með öllu óskiljanlegt!

Nottingham er ein vinsælasta verslunarborg Englands og það kemur ekki á óvart. Hér er mikið um flottar búðir og allt að finna sem fæst í helstu stórborgum heimsins,allt á milli dýrrar og flottrar merkjavöru og niður í ódýrt og ljótt......nei auðvitað ekki allt ljótt, en það sem ég vildi sagt hafa, hér fá allir eitthvað við sitt hæfi. Svo er örugglega ódýrara að versla hér heldur en í London og mun auðveldara og þægilegra, þar sem búðirnar eru ekki dreifðar um jafn stórt svæði og þar, þrátt fyrir að miðbærinn sé stór.

Hér eru líka margir góðir veitingastaðir, leikhús, bíó, tónlistarhallir og name it, hér er allt til alls!

Að lokum verð ég að segja ykkur, svona af því ég sagði ykkur frá því einu sinni að sjónvarpið okkar væri bilað og Maggi hefði spurt hvort það þætti bara eðlilegt að við þyrftum að bíða í viku eftir viðgerð. Svarið sem hann fékk var það að vika væri bara alveg eðlilegur tími, sumir þyrftu að vera sjónvarpslausir í 4 vikur. Maggi gapti bara og hristi höfuðið í vantrú. En viti menn......á morgunn erum við búin að vera sjónvarpslaus í 4 vikur!!! Og ekkert bólar á varahlutnum. Við eigum að fá nýtt tæki ef hluturinn kemur ekki innan 28 daga og það er eins gott að helvitis draslið komi ekki á morgunn!! Þá á eftir að gera við og það tekur örugglega viku eða meira!!

Nóg af blaðri í bili.
Cheers


Miss Marvellous

Rólegur dagur

06. nóvember 2006 klukkan 00:05
Við litla, sæta fjölskyldan fórum í bíó í dag, nánar tiltekið í hádeginu en þá var verið að sýna Hoodwinked, afbökuðu söguna um Rauðhettu. Absolutely splendid ræma, þrátt fyrir að þetta sé teiknimynd. Mæli með að þið kíkið á hana við tækifæri. Í þetta sinn var ekki reynt að brjótast inn í bílinn okkar meðan við vorum í bíóinu, eins og gerðist í síðustu bíóferð. En þvílíkt rán þessi bíó hérna!! Miðinn kostar að vísu svipað og heima, eða kannski aðeins minna eftir hækkunina heima og til 12 á hádegi eru miðarnir á um 500 kall ísl.

En verðið í sjoppunum!!! Lítill popp (álíka stór og lítill popp heima) kostar um 350 kr. íslenskar!! Minnsta gosið líka!! Hér eftir ætlum við að koma með smá nammi í töskunni minni og kaupa bara gos, þetta setur mann á hausinn!

Þegar við komum heim bakaði ég vöfflur sem við borðuðum með súkkulaði, Maplesýrópi, rjóma og bláberjum.......ummm.

Í kvöldmat verður bara eitthvað mjög fljótlegt, pasta með ostasósu eða eitthvað álíka. Keypti mér eitt slúðurblað í dag, stóðst ekki mátið, enda búin að sitja á mér í langan tíma. Hef þó keypt mér matreiðslublöð, enda ekki hægt að sniðganga þau! Sérstaklega fyrir jólin þegar öll girnilegu jólablöðin koma út. Geri mér fulla grein fyrir að þetta er sýki á háu stigi, þetta með matreiðslublöðin, en mér dettur ekki í hug að leita mér hjálpar við þessu!

Nenni ekki að skrifa meira í bili, kannski ég setji inn litla færslu í kvöld.

Over and out.
Miss Marvellous

Veikindi

04. nóvember 2006 klukkan 18:36

Undur og stórmerki gerðust í gærkvöldi. Ég fór inn í rúm kl. 11 í gærkvöldi en fyrir þá sem ekki vita, þá fer ég venjulega í rúmið milli hálfþrjú og þrjú á næturna og seinna um helgar. Fari ég fyrr í rúmið er það merki um að ég sé frekar mikið veik! Og það var ég í gær, drulluslöpp og hélt ekki höfði. Vaknaði aðeins skárri en samt fremur drusluleg og slöpp.
Ætlunin var að fara í bíó í dag en ætli því verði ekki frestað til morguns.

Leiði oft hugann að því hvað gerist mikið af hræðilegum atburðum hérna. Auðvitað víða annars staðar í heiminum, en að sjálfsögðu ekki á besta Íslandi, og þess vegna tekur maður svona mikið eftir þessu.

Fyrir nokkrum dögum gerðist sá hræðilegi atburður að kveikt var í húsi sem hjón ásamt fjórum dætrum sínum sváfu inni í og þau dóu öll. Eini sonurinn í fjölskyldunni var ekki heima. Nei.....hann var á sjúkrahúsi við dauðans dyr vegna krabbameins!!

Fyrir um mánuði síðan hengdi kona sig og börnin sín tvö, 2. og 3. ára!!

Fyrir nokkru síðan fjölluðu fréttirnar mikið um mann sem hafði verið handtekinn fyrir nauðganir og morð á börnum og unglingum í London. Maður kominn yfir miðjan aldur, í virtu embættisstarfi, giftur og á uppkomin börn. Kallaður Mr. Nice Guy af samstarfsfélögum *gubb*
Eftir vinnu klæddi hann sig í dulargervi, fór í göngutúr, dró stelpur með sér inn í runna, nauðgaði þeim á hrottalegan hátt og drap þær!! Fór svo heim til konunnar og borðaði sinn kvöldmat í mestu makindum!

Um daginn var 15 ára drengur dæmdur í fangelsi fyrir að myrða 11 ára gamlan dreng sem var á leið heim úr skólanum. Enginn veit af hverju. Kannski hafði greyið bara ekkert að gera.

Fyrir um mánuði síðan var 17 ára strákur skotinn fyrir utan verslunarmiðstöð hér í Nottingham og annar stunginn til bana tveimur dögum seinna.

Allir muna eftir því þegar stelpurnar tvær voru misnotaðar, pyntaðar og drepnar á hrottalegan hátt fyrir hvað.......2-4 árum síðan, hér í Englandi!!

Unglingspiltur gekk að 9 ára strák í almenningsgarði fyrir nokkru síðan, hellti yfir hann bensíni og kveikti í honum!!

Verið var að dæma tvo bræður í fangelsi í London fyrir morð sem þeir frömdu þegar þeir voru 11 og 12 ára. Drápu strák á sínu reki, man ekki af hverju, en hann var þeim ókunnugur og algjörlega saklaus. Hvort þeir ætluðu ekki bara að stela af honum gemsanum hans eða eitthvað álíka!

Tímaritin hér eru stútfull af frásögnum af hrottalegum morðum á óbreyttum borgurum, sem framin eru af brjálæðingum sem verða á vegi þeirra úti á götu. Ýmsir sjónvarpsþættir fjalla um gömul og ný sakamál í Bretlandi, og er ansi merkilegt á að horfa, en kemur virkilega á óvart hversu ljót mál hafa komið upp hérna frá örófi alda. Fjöldamorðingjar, nauðgarar, barnaníðingar og bara nefnið það.

Maggi keypti sér bók um daginn sem hafði það áhugaverðan titil að ég ákvað að lesa hana, þrátt fyrir að eiga að vera að lesa allt annað!

Bókin er skrifuð af konu sem er sennilega um sextugt í dag og fæddist í Skotlandi. Bjó þar í fremur litlum bæ með foreldrum og bræðrum. Þegar hún var 8 ára hvarf 12 ára gömul stelpa úr bænum sporlaust og hefur ekki enn fundist. Konan segir frá því hvernig pabbi hennar kom fram við vinkonur hennar með mjög skrýtnum hætti og hagaði sér á engan hátt eðlilega.
Í stuttu máli sagt, þegar amma konunnar deyr kemst hún að því að pabbi hennar hafi sennilega verið viðriðinn þetta barnshvarf 40 árum áður og að hann var þekktur barnaníðingur. Allur bærinn vissi, en enginn sagði eða gerði neitt vegna þess að fólk vildi hlífa mömmu hennar!!

Hann sat í fangelsi fyrir að nauðga barnapínunni þeirra, en börnunum var sagt að hann væri á spítala og þangað mætti ekki fá heimsóknir. Kallinn reyndi að tæla allar stelpur í bænum, misnotaði börn frá 2 ára aldri og upp úr og reyndi við allar kellingar sem hann komst í tæri við. Mamma hennar vissi um flest af þessu, en fannst sennilega of skömmustulegt að segja frá.

Alla vega, þegar hún kemst að því að kallinn hafi sennilega haft eitthvað með þetta að gera byrjar hún að rannsaka málið upp á eigin spýtur, talar við lögreglumenn sem hún fær í lið með sér og eyðir um 10-13 árum í að reyna að komast að þessu, eða þar til helvítis kallinn deyr!! Á ég nokkuð að segja ykkur hvernig þetta endar? Þið gætuð viljað lesa bókina seinna meir.

Alla vega, mér finnst mikið um glæpi hérna þar sem börn koma við sögu, hvort sem þau eru gerendur eða þolendur. Finnst að breska þjóðin þurfi að fara að gera eitthvað drastískt til að lækka tíðni glæpa meðal barna og unglinga. Heilbrigðari æska þýðir heilbrigðari fullorðna í framtíðinni. Eins og ég hef sagt ykkur áður eru bresk börn þau óhamingjusömustu í Evrópu. Tengslin eru augljós!!

Cheers

Miss Marvellous

Meira blaður

03. nóvember 2006 klukkan 17:23
Fyrst ég er á annað borð byrjuð að röfla þá held ég bara áfram og skrifa færslu nr. 2 í dag.

Má til með að segja ykkur sögu af mér og einu af mínum misheppnuðu mómentum.

Þegar skólinn var nýlega byrjaður var ég í tíma í Flóttamannalögum (lagakúrs sem fjallar um lög, relugerðir og sáttmála varðandi flóttamenn). Sat við hliðina á stelpu frá Danmörku og þegar tíminn byrjar segir hún eitthvað við mig. Ég heyrði ekki hvað það var, en fannst hún vera að spyrja mig hvort ég hefði tekið lesefni dagsins með mér (talaði eitthvað um blöð). Þar sem kennarinn var byrjaður að tala ákvað ég að vera ekki með málalengingar um að ég hefði gleymt því heima, heldur sagði bara "nei". Tók svo eftir að manneskjan horfði á mig með mjög svo undarlegum svip og datt mér helst í hug að hún væri hneyksluð á að ég væri ekki með lesefnið. Ég hugsaði með mér "hvað er hún að hneykslast á því, það er ekki eins og það þurfi að hafa lesefnið með sér". Hugsaði þó ekki meir um það heldur snéri mér að því sem kennarinn var að segja.

Eftir smástund sé ég útundan mér að danska stelpan er farin að glósa aftan á eitt blaðið úr lesefninu! Mér rann kalt vatn milli skinns og hörunds þegar sú hugsun læddist inn í hausinn á mér að hún hefði sennilega verið að biðja mig að gefa sér blöð úr stílabókinni minni!! Ég svitnaði og kólnaði á víxl, en áræddi loksins að hvísla að henni hvort hún hefði verið að biðja mig um blöð. Jaaá.....sagði hún, og ég óskaði þess á því augnabliki að ég myndi falla í yfirlið og ekki vakna fyrr en ég væri komin á spítala!!

Ég bað hana fyrirgefningar, sagði að mér hefði misheyrst og gaf henni að sjálfsögðu blöð. Við gátum þó ekki annað en hlegið, enda með eindæmum hallærislegt. Þið getið rétt ímyndað ykkur samtalið:

Danska stelpa: "gætirðu gefið mér blað úr stílabókinni þinni"?
Íslenska stelpa: "nei"
Snýr sér að kennaranum og fer að hlusta á fyrirlesturinn!!!!

Danska stelpan hefur sennilega hugsað sem svo að ég væri vangefin, eða alveg ofboðslega fátæk og mætti ekki við því að missa blað úr bókinni eða..........ja, ég veit eiginlega ekki hvað!

En mikið er ég fegin að ég fór ekki heim án þess að fatta hvað málið var og leiðrétta vitleysuna Skömmustulegur
Miss Marvellous

Foreldraviðtöl

03. nóvember 2006 klukkan 17:05

Um daginn fórum við í foreldraviðtal í skólanum hans Viktors, sem gekk mjög vel. Hann er allur að koma til og aðlagast ágætlega. Hann var svo heppinn að tveir kvenskörungar úr bekknum hans tóku hann undir sinn verndarvæng og segja honum hvað hann á að gera. Önnur þeirra situr við hliðina á honum í stofunni og er víst dugleg að píska hann áfram ef henni finnst hann ekki vinna nógu hratt!

Í gær fórum við svo í viðtal í Magga skóla, og ég verð nú bara að segja, að betra er seint en aldrei og það er af sem áður var!! Kennarinn hans lét reyndar afskaplega vel af honum, sagði hann þægilegan á allan hátt og að gott væri að vera nálægt honum. Hann TALAÐI ÞÓ ALLT OF LÍTIÐ OG ÞAÐ FÆRI OF LÍTIÐ FYRIR HONUM!!!! *hakaniðurígólf*

Uhhh.....síðan hvenær fer OF lítið fyrir syni mínum?? Og ég man mjög greinilega niðurlæginguna þegar kennarinn hans í Giljaskóla spurði mig hvort ég vissi að það væri hægt að tala meðan maður synti!! Það nefnilega gat hann sonur minn mjög vel, og gerði óspart. Kennararnir mikið búnir að velta fyrir sér hvernig væri hægt að synda og vera jafnframt í hrókasamræðum við einhvern á meðan! Og allar umsagnir úr grunnskóla........"voðalega þægilegur strákur, góður, er aldrei leiðinlegur við neinn, afskaplega ljúfur og hlýðir öllu". En hann gat aldrei haldið kjafti!! Varla eitt andartak. Því segi ég það, betra er seint en aldrei og það er svo sannarlega af sem áður var!

Enda gat hann ekki annað en brosað sjálfur Brosandi

En kennarinn hans sagði að hann virtist mun ánægðari nú en fyrst (sem er alveg rétt) og að hann hefði greinilega gríðarlegan áhuga á viðfangsefninu (sem líka er alveg rétt). Hún sagði að þegar hún færi að tala um viðfangsefnið við hann (tónlist) þá lyftist andlitið allt upp og hann ljómaði eins og sól í heiði. En hann mætti vera duglegi að trana sér fram! Hann er þó búinn að eignast ágætis vinkonu og kynnast nokkrum af vinum hennar. M.a. buðu þau honum í hrekkjavökupartý og svo heim til eins vinarins kvöldið eftir til að hlusta á tónlist og éta snakk......hvað annað!

Þetta er afskaplega vandaður og góður skóli sem hann er í og hefur góðan orðstír. Starfsfólki er sérlega umhugað um nemendur og fylgst er grannt með líðan hvers og eins. Krakkarnir mæta í grúppum á hverjum morgni og tala við umsjónarkennarann um daginn og veginn og um það hvað er að gerast í heiminum hverju sinni, þ.e. hvaða fréttir eru efst á baugi hvern dag.

Talandi um kennarann hans Magga! Maggarnir báðir voru búnir að segja mér að hún hefði mjög svo sérstakan hreim, mjög áberandi. Ég beið spennt eftir að heyra, en Guð minn góður!! Ég tel mig nú frekar kúltiveraða manneskju sem á auðvelt með að stilla mig ef eitthvað er fyndið, en óviðeigandi að hlæja, en það átti ég erfitt með þegar ég hitti Miss George. Ég gat varla setið á mér. Það var svo fyndið hvernig hún talaði, ég hef aldrei heyrt þennan svaaaaakalega hreim áður. Og ég er ekki að tala um Cockneyhreim eða Oxfordhreim. Þetta er annað hvort skoskur eða írskur hreimur, og sá sterkasti sem ég hef nokkru sinni heyrt. En hún talaði mjög skýrt.
Ég þarf eiginlega að senda Magga með diktafón í skólann til að taka upp svo ég geti æft mig í hreimnum Hlæjandi

En þeir virðast sem sagt báðir vera á réttri leið og farið að líða betur en áður.

Cheers

Miss Marvellous