Gleðilegan þjóðhátíðardag allir
Lífið gengur sinn vanagang hérna í Nottingham. Ungarnir eru flognir úr hreiðrinu og á vit ævintýranna.
Á föstudaginn fórum við Maggi Jr. í bæinn, sem var mjööög spes upplifun. Málið var nefnilega, að það brustu á þær mestu þrumur og eldingar sem við höfum á ævi okkar séð og heyrt, með tilheyrandi úrfelli. Vorum stödd inni í búð, þegar við heyrum í þrumum. Fórum út að dyrum og þá mögnuðust þrumurnar svo um munaði, eldingarnar lýstu upp himininn og það var eins og hellt væri úr fötu, BÓKSTAFLEGA!! Hávaðinn var gríðarlegur, eins og himnarnir væru að rifna, og það meira að segja snarkaði í eldingunum, eins og maður hefur bara heyrt í bíómyndum!

Við litum niður eftir götunni, þar sem alltaf  er iðandi mannlíf, en hún var algerlega mannlaus! Fjólublárri eldingu laust niður við ráðhúsið, sem er við endann á þessari götu, það heyrist óp, og einn maður kemur hlaupandi yfir götuna og forðar sér í skjól undan rigningunni. Fjórir unglingar komu hlaupandi og framhjá dyrum verslunarinnar sem við stóðum inni í, og það var ekki þurr þráður á þeim! Þetta var ótrúlegt og alveg þrælmagnað!! Og hversu dæmigert er það, að ég sem fer ALLTAF með regnhlíf í bæinn, gleymdi því þennan dag

Í gær héldum við upp á 17. júní með Sunnu og Óla, Dóru vinkonu Sunnu, sem er í heimsókn hjá henni og Ragnari og Evu, sem er vinafólk Sunnu og Óla, en þau búa í kastala í Leichesterhire. Eldgömlum kastala á ótrúlega fallegum stað. Ég, Sunna og Dóra fórum út að labba með börnin, eftir að smá þrumuveður hafði gengið yfir, og okkur leið eins og við værum staddar í bíómynd eftir Jane Austen
Í kvöldmat fengum við svo rosalega góðan mat, grillað nautakjöt og kjúkling með ljúffengu meðlæti, kampavíni og rauðvíni.

Á morgun er svo komið að Lundúnaferð okkar fjölskyldunnar. Förum með lest í fyrramálið, verðum komin til London um hádegi, skreppum í bæinn og borðum á Sticky Fingers um kvöldið. Á þriðjudaginn verður sennilega farið í Imperial War Museum, meðal annars. Þá um kvöldið eru svo Ozzy Osbourne tónleikarnir, sem verða mínir fyrstu tónleikar, svona fyrir utan þá sem ég hef sjálf sungið á, og fleiri klassíska tónleika. Þannig að þetta verður sérstök upplifun fyrir mig

Læt þetta duga í bili. Skrifa aftur þegar við komum frá London.

Miss M.

Þennan brandara fékk ég sendan í tölvupósti. Sorry Valey mín að ég ákvaða að stela honum. Mér fannst hann bara svo sniðugur

Það var ung og falleg stúlka sem var svo niðurdregin og hrygg að hún ákvað að binda endi á þetta allt og fyrirfara sér með því að stökkva í sjóinn.

Hún stóð á hafnarbakkanum og  þegar hún ætlaði að stökkva kemur til hennar ungur sjómaður og spurði hana hvers vegna hún sé að gráta.

Hún sagðist ætla að fyrirfara sér. Honum fannst það synd og sagði við hana að hún hefði mikið að lifa fyrir. "Skipið mitt siglir til Ameríku á morgun, ef þú vilt skal ég lauma þér með. " Hann færði sig nær stúlkunni og tók utan um hana og hvíslaði að henni," ef þú verður góð við mig verð ég góður við þig".  "Já" sagði stúlkan "hverju hef ég að tapa? " Um nóttina laumaði hann henni um borð í skipið og faldi hana í einum björgunarbátnum. Hann færði henni annað slagið mat og drykk og í hvert skipti elskuðust þau heitt og innilega. Þremur vikum seinna var skipstjórinn á venjulegri eftirlitsferð og fann stúlkuna

í björgunarbátnum. Hann spurði hana hvað hún væri að gera þarna.

Hún sagði honum eins og var að sjómaðurinn væri að lauma henni til Ameríku en í staðinn svæfi hún hjá honum. Þá sagði skipstjórinn:
 

"Þú hefur verið plötuð laglega núna, þetta er Herjólfur."

Ekki mikið um blogg þessa dagana, enda mikið að gera og hugsa um. En hér kemur smá update.

Á miðvikudaginn í síðustu viku fórum við til Peterborough í afmælisveislu, en hún Sunna vinkona okkar átti afmæli. Óli, kallinn hennar, hafði boðið henni í óvænta ferð til Austurríkis í vikunni á undan, og vissi hún ekkert um áfangastaðinn fyrr en hún mætti á flugvöllinn  Systir hennar kom út og var hjá strákunum þeirra á meðan. Þau komu svo heim í hádeginu á miðvikudag, en þá voru þar mamma hennar, önnur systir og mágkona hennar, alveg óvænt.

Eftir hádegi komum svo við, Árný og fjölskylda frá Northampton og Eva vinkona þeirra með sína syni, alveg óvænt líka. Þetta hafði Óli allt planað áður og heppnaðist það fullkomlega. Það var ekki slæmt að fá brauðtertur, marengstertur, kleinur og fleira góðgæti, en brauðtertubrauð þekkjast t.d. ekki hérna. Alla vega hef ég aldrei fundið svoleiðis.

Í gær fórum við svo til Healing, sem er smábær rétt hjá Grimsby, og heimsóttum frænku hans Magga sem hefur búið þar í tvö ár ásamt sinni fjölskyldu. Þau eru reyndar að flytja til Boston, svo það var ekki seinna vænna að fara í heimsókn. Sáum margt fallegt á leiðinni, öðruvísi landslag en við eigum að venjast, en mjög fallegt líka.

Magnús er farinn til Danmerkur að hitta Emil frænda sinn. Þeir ætla að vera hjá Maju systir í viku og fara á tónlistarhátíð. Hann fór með SAS frá Heathrow fyrr í dag og allt gekk mjög vel.

Miss M.

Nú er ég alveg að springa úr stolti af litla rassálfinum, honum Viktori. Í dag fékk hann viðurkenningu frá skólastjóranum fyrir góðan árangur. Fékk límmiða á peysuna sína og í skriftarbókina í skólanum, sem á stendur "Head Teachers Award". Að sjálfsögðu var hann myndaður með viðurkenninguna á peysunni þegar heim var komið. Myndirnar eru komnar inn á myndasíðuna, ásamt myndum af skrautlegu fiðrildi sem settist í runnann fyrir neðan stofugluggann fyrir nokkru síðan og ég hafði mikið fyrir að ná sæmilegum myndum af í gegnum rúðuna!! Endilega stækkið myndirnar til að sjá almennilega.

Skólastjórinn tjáði okkur þegar við náðum í Viktor að kennarinn hans hafi komið að máli við hann og sagt  að Viktor væri orðinn svo duglegur og jákvæður og miklar breytingar hefðu átt sér stað. Skólastjórinn, Mr. Slee, hefur því séð ástæðu til að veita honum viðurkenningu, sem rassálfurinn var auðvitað voðalega ánægður með. Hins vegar er hann svo mikill töffari að hann vildi ekki viðurkenna að þetta væri eitthvað merkilegt. Pabbi hans sagði honum að hann yrði að hringja í ömmur sínar og afa og segja þeim frá þessu, og ég sagði honum að þetta færi beint inn á bloggsíðuna mína. Hann ranghvolfdi í sér augunum og sagði í mæðulegum tón: "maaaaamma.......þetta er ekki svona merkilegt"! Hins vegar leyndi sér ekki hversu ánægður og montinn hann var

Í síðustu viku bauð hann David vini sínum úr skólanum í heimsókn og gaf honum afmælisgjöf, en hann varð 8 ára daginn eftir og hélt ekki upp á afmælið sitt. Ég veit ekki af hverju, en kannski er það ekki venjan hjá sumum fjölskyldum hérna. Hann gaf honum Bingo spilið, gamla góða, og bók um slöngur og eðlur. David var svo ánægður að hann kom með bókina í skólann og sýndi krökkunum og kennaranum. Voðalega spennandi allt saman  

Þetta er mikill léttir fyrir okkur, því framan af leið honum ekkert sérstaklega vel í skólanum og var tregur að fara á morgnana, en það hefur heldur betur breyst. Hann kvartar aldrei og er glaður og ánægður á leiðinni í skólann. Enda er hann farinn að tala enskuna án nokkurra vandkvæða og búinn að eignast vini. Það virðast líka flestir krakkarnir í skólanum vita hver hann er og hvaðan hann er, og það er örugglega góð tilfinning þegar maður er lítill og aumur á nýjum stað. Að hans sögn eru ALLAR stelpurnar í skólanum alltaf að heilsa honum og tala við hann. Ég spurði hann hvort þær væru ekki bara skotnar í honum, en hann sagðist sko vona ekki!! Ég held það hafi ekki verið mikil meining í því

Miss M.

Voðalega virðast margir sem ég þekki vera að flytja frá Íslandi. Maja systir að flytja til Danmerkur í dag, Kata vinkona til sama lands í sumar og Valey vinkona til Lundar í Svíþjóð. Ég veit að Ísland er ekki samt án mín, en eru þetta ekki full hörð viðbrögð?

Það verður gaman að fara og heimsækja þær. Maður tekur bara einn góðan túr, byrjar hjá Maju á Jótlandi, svo til Kötu í Köben og endar í Lundi hjá Valey og Hjalta.
Vonandi verða Maja og Stebbi ekki mjög sjóveik um borð í Norrænu, en þau leggja af stað frá Seyðisfirði kl. 17 í dag og verða komin til Danmerkur á laugardag. Spennandi!!