Ég get svo svarið það! Það rignir eldi og brennisteini hérna, og hefur gert það síðustu 3 vikur eða svo. Ekki nóg með það, heldur er verið að spá þessu næstu 2-3 vikurnar! Crap! Ég ætla að fara að dæmi hennar Sunnu minnar í Peterborough, heimta endurgreiðslu fyrir flutningana og flytja til Spánar! 

Ég er að baka fyrir morgundaginn. Sunna, Óli og grísirnir þeirra ætla að koma í síðbúna afmælisveislu hjá Viktori. Ég á bara ekki til orð yfir dugnaðinn í mér, eins leiðinlegt og mér finnst nú að baka. Hér verður boðið upp á tvo brauðrétti, tvær marengstertur, súkkulaðikökur og einhverja rosalega fína rúllutertu sem ég fékk uppskrift að í blaði hérna. Hún er með rjóma og hindberjum á milli og verður vonandi jafn falleg hjá mér og hún er í blaðinu.

Í dag fórum við á "Fun Day" í skólanum hans Viktors. Krakkarnir voru að selja ýmsar vörur og bjóða upp á alls kyns leiki eins og eru í tívolíum, reyna að hitta ofan í krukkur með borðtenniskúlum og vinna þannig það sem í krukkunni var, og ýmislegt svoleiðis. Skólinn átti 40 ára afmæli í dag og var þetta í tilefni þess.
Viktor fékk umsagnirnar fyrir veturinn í gær og voru þær mjög góðar. Hér eru ekki gefnar einkunnir eins og heima, heldur bara umsögn og talað um hvað mætti betur fara og hvað þarf að æfa betur, hvað gengur best í hverju fagi og hvað er lakast. Við vorum mjög ánægð með umsagnirnar.

Það er svo frábært hvað börn eru fljót að tileinka sér nýja hluti. Þegar við komum hingað í haust, talaði Viktor auðvitað enga ensku. Frá fyrsta skóladegi þurfti hann að vera einn, þ.e. við máttum alls ekki koma með honum, ekki einu sinni bíða eftir að hann kæmi í frímínútur til að vera með honum. Hann gat ekki einu sinni sagt að hann þyrfti á klósettið og hann vissi ekkert hvar neitt var! Hann var rosalega heppinn, því krakkarnir í bekknum hafa verið frábær við hann og leitt hann í gegnum allt sem hann hefur þurft að læra á. Ég var einhvern tíma búin að segja ykkur frá kvenskörungunum tveimur sem tóku hann upp á sína arma, og ekki bara hjálpuðu honum, heldur skipuðu honum fyrir og réðu því jafnvel hvaða liti hann notaði þegar hann var að lita

Ég man ekki hvort ég sagði ykkur frá því, en einu sinni gleymdi Viktor nestistöskunni sinni í skólanum þegar hann fór heim. Það kom ekki að sök því daginn eftir var hann í heitum mat í hádeginu. Þegar kom að hádegi kom annar kvenskörungurinn, skipaði honum að koma með sér, og greip nestistöskuna hans. Hann eltir hana í matsalinn, sest niður og tekur upp úr töskunni brauðskorpu frá deginum áður. Það var allt og sumt sem í töskunni var, en hann byrjar að narta í þetta greyið. Honum til mikillar gleði kemur starfsstúlka úr eldhúsinu og segir honum að hann sé skráður í mat þann daginn! En hann hefur sennilega ekki þorað að segja margt við litla hexið, sem ætlaði þó aðeins að vera góð við hann

Í dag hins vegar þarf hann ekkert á þessum skörungum að halda. Þær eru hættar að velja fyrir hann liti og skipa honum fyrir. En þrátt fyrir að þær hafi verið pirrandi á stundum (að hans sögn), þá hafa þær sennilega ansi oft bjargað honum, og eiga hrós skilið fyrir eljuna  

Það er alveg frábært þegar Viktor er að segja okkur heljarinnar sögur, t.d. úr Biblíusögunum eða frá Egyptalandi til forna, og hann segir hvert einasta smáatriði og veit allt um atburði. Þetta lærir hann um í skólanum, og þetta sýnir okkur hvað hann er farinn að skilja mikið. Við sáum líka í dag hvað hann er orðinn sjálfsöruggur innan um krakkana og kennarana, hann stríðir þeim og fíflast, spjallar og heilsar á alla kanta

Jæja, verð að hlaupa og taka kökuna úr ofninum. Ekki ber ég á borð brenndar tertur

Cheers

Miss M.

Jæja, þá er síðasti gesturinn (í bili alla vega) farinn. Eins og venjulega var gaman að hafa gesti, og við Sunna skemmtum okkur konunglega, enda alveg einstaklega fyndnar og skemmtilegar manneskjur þar á ferð.

En lífið er ekki leikur einn, og fórum við ekki varhluta af því. Við urðum fyrir alveg einstaklega óskemmtilegri lífsreynslu í bænum einn daginn, þegar froðufellandi dúfa með tryllingsglampa í augunum kom æðandi á móti okkur! Eins og gefur að skilja urðum við svona "frekar" skelkaðar og hlupum af stað með óða dúfuna á eftir okkur! Ég hef alltaf sagt að þetta séu stórhættuleg kvikindi!! Við náðum þó með naumindum að smeygja okkur inn í verslun (að sjálfsögðu fatabúð) og gleymdum okkur þar í þónokkurn tíma.

Tveimur dögum seinna erum við á leið í bæinn með strætó. Fyrir framan okkur sitja tveir menn sitthvoru megin við ganginn (með töskur í fanginu) og einn fyrir aftan okkur. Þeir báru það með sér að vera frá Austurlöndum, sennilega einhverju "handklæðahausaríki" eins og sumir kjósa að kalla þau. Við fyrstu sýn virtist ekkert óeðlilegt, en þegar líða tók á ferðina fór þessi sem sat fyrir aftan okkur að tala við þann sem sat fyrir framan okkur, hinum megin við ganginn. Ég hugsaði með mér að það væri pínu spes að þeir sætu ekki saman fyrst þeir þekktust og voru að spjalla. Þeir sögðu þó ekki margt og hættu að tala eftir smástund. Sá sem sat fyrir framan okkur, okkar megin horfði út um gluggann allan tímann.

Þegar við nálgumst miðbæinn sé ég þó að hann byrjar að gjóa augunum á þann sem var hinum megin við ganginn, segir svo eitthvað við hann og fer aftur að horfa út um gluggann. Það var á þessari stundu sem ég varð sannfærð um að þetta væru hryðjuverkamenn sem ætluðu sér að sprengja vagninn í loft upp! Ég fór að ókyrrast, lét mig hafa það að sitja áfram, en fylgdist vel með þeim. Þegar í miðbæinn er komið sé ég að sá fyrir framan okkur leit á þann hinum megin við ganginn, og kinkaði kolli til hans!! Ég sagði við Sunnu: "Sunna, við förum út hér", en við ætluðum ekki út fyrr en á næstu stöð.

Við stóðum upp, en þegar vagninn hægði á sér stóðu þeir allir þrír upp og voru augljóslega á förum. Við settumst því aftur til að fara með vagninum aðeins lengra (frekar hallærislegt ). En eins og þið sjáið, þá lentum við næstum því í hryðjuverkaárás!!

Þetta er skýrt dæmi um það hvernig hroðaverk eins og þau sem gengu yfir um síðustu helgi, koma inn vantrausti og tortryggni fólks gagnvart þeim sem koma frá Múslimalöndum. Maður ætti að skammast sín, en svona er þetta bara, því miður. Hins vegar fer ég ekki ofan af því, að háttsemi þessara manna í vagninum var mjög einkennileg og vel til þess fallin að vekja grunsemdir

Nú tekur við mikill annatími hjá mér við ritgerðarvinnu. Um næstu helgi ætlum við samt að fá gesti (innlenda ;) )og halda lítið síðbúið afmælisboð fyrir Viktor. Magnús er að fara til Íslands á mánudaginn, og ætlar að vera í mánuð, en Viktor ætlar heim í lok mánaðarins og koma með Magga heim. Hann er ekki búinn í skólanum fyrr en 20.júlí, svo hann kemst ekki fyrr. Það verður verulega skrýtið að hafa hvorugan heima. Ætli við verðum ekki bara eins og vængbrotnir fuglar (vonandi ekki dúfur samt)

Miss M.